การปฏิบัติเริ่มต้น ถึงพระนิพพาน



วันพุธที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557

ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

19/6/2557

วันนี้ตื่นเช้าฝนตก ไม่อยากลุกจากที่นอน ความขี้เกียจเข้าครอบงำจิตใจ แต่ก็จำเป้นต้องลุกด้วยหน้าที่ความรับผิดชอบ มาถึงโรงเรียนวันนี้ไม่ค่อยสดชื่นอาจเป้นเพราะนอนดึกเมื่อคืน แตกต่างกับเมื่อวานที่สดชื่นไม่ได้ วันนึงอารมณ์แจ่มใสพออีกวันกลับหงุดหงิดเจอความไม่เที่ยงเจอธรรมะแล้วเราวันนี้ สอนนักเรียนก็หงุดหงิดโมโหง่าย

It was raining when I woke up today. I am very lazy and don't want to get up and do anything, but have to responsible for my duty. When I arrived school. I fell sleepy and not active. Yesterday was very happy with everything but today is not. It makes me know that, everything always changes every times. It's Dhamma.

วันพุธที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2556

จาคานุสติ: การมองข้ามเรื่องเล็กน้อย: หวังผลตอบแทน

9/10/2556
เช้านี้ตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์น้อยใจที่ติดค้างจากเมื่อคืน ด้วยเรื่องบางอย่าง ไม่รู้อะไรดลใจทำให้เปิดฟังเทศน์ของหลวงพ่อฤาษีลิงดำ เรื่อง จาคานุสติ ว่า การให้ทานต้องไม่หวังผลตอบแทน ทานเพื่อความเย็นกายเย็นใจ จึงได้ย้อนกลับมาคิดถึงเรื่องที่ตนเองกังลวลและน้อยใจอยู่ เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเราทานโดยหวังผลตอบแทน เราหลงคิดว่าเราทำดีกับนักเรียนแล้วไม่หวังผลตอบแทน แต่เมื่อมาคิดทดทวนดูแล้ว เราก้ยังหวังผลตอบแทน นั่นคือหวังว่าให้นักเรียนรักเรา ไว้ใจเรา ยิ่งให้มากนักเรียนก็จะยิ่งรักเรามากเคารพเรามาก ซึ่งสิ่งนี้เราลืมคิดไปว่ามันก็คือการหวังสิ่งตอบแทนนั่นเอง

พอคิดได้แบบนี้ก็สบายใจขึ้นมากครับ

วันจันทร์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2556

ร่างกายนี้คือหลุมของโรค



23/9/2556
          วันนี้เป็นวันที่ 3 หรือ 4 แล้วมั้งครับ ที่มีอาการแบบนี้ อาการเมื่อยตามตัวยังมีแต่ไม่มากเท่าวันที่ 2 แต่รู้เลยว่าทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็เมื่อยมากๆ นั่งอยู่เฉยๆก็เพลียๆ มีอาการเหมือนจะป่วยแต่ไม่ป่วย ปวดหัวอยู่ในๆยังไงไม่รู้ ปวดเป็นหน่วงๆในหัว ลามลงมาบริเวณฟันที่เคยไปอุดไว้ซึ่งปกติมันจะไม่ปวด ลามมาถึงเหงือกก็อักเสบเจ็บปวดมาก เรียกได้ว่าเจ็บปวดไปทั้งปาก ลงมาที่คอที่แม้แต่กลืนน้ำลายก็ยังเจ็บแสบลามลงไปตามลำคอ
        นี่ละหนอร่างกายของคนเรา เป็นหลุมของโรคภัยไข้เจ็บกองสุมๆกันอยู่ ยิ่งเราสังเกตร่างกายเราอยู่เสมอ ยิ่งทราบดีกว่าไม่มีวันไหน ตอนไหนที่ปราศจากความทุกข์เลย แต่ละวันไม่เป็นอย่างหนึ่งก็ต้องเป็นอย่างหนึ่งวนเวียนกันไป
ทำให้เกิดความรู้สึกเบื่อหน่ายร่างกายนี้ไปทุกวันๆ